otopr.pl Turystyka

Koniec pieśni - Galsan Tschinag

Powrót do listy
   

Inne z tego źródła

Inne o tej firmie

Dodaj na Gwar.pl  Dodaj na Wykop.pl  Dodaj do del.icio.us

Koniec pieśni - Galsan Tschinag
24 kwiecień 2009, 13:21

Koniec pieśni - Galsan Tschinag

TurystykaZwierzętaKsiążkiKulturaEdukacja

Koniec pieśni to przejmujący krzyk w obronie ginącej kultury narodu tuwińskiego, którą nowoczesność pożera na naszych oczach.



Ludzie i zwierzęta. Pod niebem Ałtaju, na bezkresnym stepie Mongolii Galsan Tschinag osadza swoją przejmującą i wzruszającą opowieść o podwójnej tragedii:
o śmierci matki, która pozostawia czwórkę dzieci i męża, który dopiero nauczył się ją kochać;
i o zrozpaczonej po utracie swojego źrebięcia klaczy, która odrzuca inne, osierocone źrebię.I ludzie, i zwierzęta, pragną, by życie wzięło górę nad śmiercią, chcą odnaleźć drogę do źródeł miłości.

Koniec pieśni to przejmujący krzyk w obronie ginącej kultury, którą nowoczesność pożera na naszych oczach.

Między rzeką a lasem, na kamienistym zboczu góry, na stromym brzegu, stała samotna jurta, a kilka kroków przed nią, na skraju zagrody,
rozgrywała się scena walki między człowiekiem a zwierzęciem o życie innego zwierzęcia.
Pewnemu źrebakowi umarła matka, a pewnej klaczy źrebię, człowiek zaś nie szczędził wysiłku, aby osieroconych oswoić ze sobą,
aby zwierzęcemu dziecku uratować życie, a zwierzęcej matce złagodzić cierpienie.
I tutaj warto powiedzieć kilka słów o jurcie, o jej mieszkańcach i ich losie. Była to sześciościenna, a więc przestronna, okazała, solidnie zbudowana, pełna światła jurta.
A mimo to jakby czegoś jej brakowało, tyle że tak na pierwszy rzut oka trudno było dociec i nazwać po imieniu, czego jej właściwie brak.
Jurta należała do mężczyzny imieniem Szuumur i do jego czworga dzieci. Żonę i matkę śmierć zabrała im przed rokiem.
Dziewczynka, która zmagała się z klaczą, nazywała się Dombuk i była najstarsza z rodzeństwa.


Galsan Tschinag [wł. Irgit Szynykbaj-ogłu Dżurukuwaa] urodził się w 1944 roku w Mongolii w rodzinie tuwińskich pasterzy. Młodość spędził na stepach Górnego Ałtaju, maturę zdał w Ułan Bator,
a germanistykę studiował w Lipsku. Pisarz, szaman i żarliwy obrońca tradycji narodu tuwińskiego wobec zagrożeń współczesnej cywilizacji.
Pisze po niemiecku i mongolsku. Koniec pieśni to jego pierwsza powieść, jaka ukazuje się w Polsce.

Najnowsze w kategoriach

Najnowsze w galeriach

Powiązane tagi